Om-armen

Om-armen

Het heeft jaren geduurd. Trouwen met een boer is nogal wat. Ik wist wat het was, want ik ben zelf een boerendochter. Het was voor mij echter een hele bewuste keuze om geen agrarische opleiding te gaan. Voor mij geen boerderij! Inmiddels ben ik ruim 25 jaar getrouwd met een boer en heb ik de boerderij omarmd. De eerste 20 jaar heb ik het gedoogd en later geaccepteerd; ik werkte volledig buiten de deur en Jan had een boerderij. De laatste jaren is dit veranderd. Inmiddels is het ónze boerderij.

Schertsend: “Ik houd van mensen en Jan houdt van koeien.”

De perfecte plek voor mij om coachées te ontvangen. De mogelijkheid om in onze B&B retraite-weekenden te organiseren. En steeds meer mensen weten de 24 uurs coaching te vinden (1 of 2 overnachtingen met verschillende gesprekken). De plek alleen al, met natuur en dieren, geeft ruimte voor bezinning, herstel of nieuwe focus.

Deze maand staat er een artikel hierover in De Gezinsgids.

Missie, visie enzo?

Missie, visie enzo?

Er is veel geschreven over missie en visie en zeer regelmatig worden de woorden ook door elkaar heen gebruikt. Sinds ik werk met #Verbeeldtaal (Playmobil opstellingen) is het voor mij glashelder geworden.

Missie

Het ‘jezelf’poppetje (gesymboliseerd door het baby-poppetje) staat voor wie ‘jij bent als niemand kijkt’. Je pure ik. Daar waar je verlangens, behoeften en dromen zitten. Diegene die zich graag laat zien in een veilige omgeving, de plek waar hij ‘zichzelf’ kan zijn. Maar die zich liever afschermt op plekken waar hij niet (emotioneel) veilig is.

Dit poppetje draagt je missie; datgene waarvoor je geboren bent. Dat wat op je lijf geschreven is. Dat waarvan jij een grote glimlach op je gezicht krijgt en eigenlijk niet kan voorstellen dat anderen daar niet blij van worden. Mijn hart springt op wanneer ik ‘met mensen de goede kant op beweeg’, dat heb ik dus als missie boven mijn leven staan.

God staat op het plaatje bewust vlak bij dit missie-poppetje. Persoonlijk geloof ik dat Hij degene is die dit in de mens gelegd heeft. Aan ons de vraag om dat uit te leven. Daarvoor is de regisseur nodig.

Visie

De regisseur (het poppetje dat gepakt wordt wanneer iemand een poppetje voor zichzelf pakt, in dit geval de vrouw met de lange rok), is degene die de regie over het leven heeft. Zij bepaalt de koers. Zij bepaalt ook of je iets doet met de dromen en verlangens van het ‘jezelf’poppetje. De regisseur zet dus de koers uit, als logisch gevolg op de missie, zonder hierbij al heel concreet te zijn. Je visie dus.

Concreet uitvoering

Tot slot zijn er de kwaliteit-poppetjes. De kwaliteiten, die altijd al in je zaten en die je (meer of minder) ontwikkeld hebt, zet je in voor de concrete uitvoering. Op deze foto staan de rode man met de hoed en de veelkleurige dame symbool voor de kwaliteiten. Het zijn bijvoorbeeld: de charmante regelaar en de creatieveling. Deze kwaliteiten moeten alles met de missie te maken hebben, want anders heb je kwaliteiten die niet bij ‘jezelf’ passen. Of je hebt kwaliteiten voor de missie nodig, die je misschien wel helemaal niet in huis hebt.

Wanneer je op zoek gaat naar je missie, moet je gewoon heel goed naar je hart luisteren. Een goede verstaander kan dit vervolgens omzetten in visie en beleid en op die manier (hopelijk) de wereld ietsje mooier maken. De politieman staat in deze foto symbool voor de omgeving.

Nieuwsgierig naar het werken met Verbeeldtaal. Het boek is te koop via mijn website of in de plaatselijke boekwinkel (in ieder geval in Giessenburg, Groot-Ammers, Alblasserdam & Dordrecht) (en desnoods online).

Gevoelstaal

Gevoelstaal

Gevoelstaal klinkt als een zusje van Verbeeldtaal. Twee woorden die niet in het woordenboek staan, maar zo vol inhoud zijn. Toen ik het boek van Janna Beek-Bakker las, voelde het ook zo. Wat een krachtig boek waarin communicatie weer vanuit een hele andere hoek benaderd wordt. Zeer regelmatig zag ik in gedachten mijn Playmobil-poppetjes in het boek plaats nemen.

Beek schrijft een compleet boek, met wetenschappelijke én theologische onderbouwing. Deze twee lijken zich zo vaak niet goed te verhouden in een praktisch boek, maar de schrijfster slaagt hier uitstekend in.

Ze benadrukt de noodzaak om eerlijk naar binnen te luisteren. Allereerst bij jezelf, maar ook anderen daar de ruimte voor te geven. Het negeren van signalen zal vroeg of laat tot problemen leiden. Hiervoor geeft ze drie stapstenen, zoals ze dat zelf omschrijft: (1) Dat wat is, mag er ook zijn; (2) eerlijk waarnemen en luisteren naar dat wat gevoeld wordt en (3) er woorden aan geven en een keuze maken hoe er mee om te gaan.

Daarnaast dat gevoel via de huid gaat en dat aanraking daarom alleen al zo belangrijk is. Aanraking geeft erkenning, bestaansrecht haast. Je weet dan dat je iemand bent.

Tot slot legt ze nadruk op woordgebruik (vriendelijke woorden). Daarvoor gebruikt ze onder andere ook de ‘verbindende communicatie’ waarin oordeelvrij gesproken dient te worden.

Ik ben onder de indruk van het boek, zeker in deze contact-arme tijd, laat dit boek zien dat we de impact van dit jaar niet moeten onderschatten, al is dat alleen al op het gebied van gevoelstaal.

Ere wie ere toekomt!

Ooit speelde ik als kind met Playmobil, met dank aan mijn moeder van wie ik mijn eerste doosje kreeg. Nog steeds ‘speel’ ik wekelijks met dit prachtige speelgoed. Verbeeldtaal is zóó krachtig bij coaching en begeleiding. Ik denk dat ik er nooit genoeg van krijg:).

Nieuwsgierig? Bestel mijn boek via mijn webshop op www.Hermineke.nl (of via de plaatselijke boekhandel en desnoods via bol.com)

Het boek voor mijn moeder

Nog 37 nachtjes…

Nog 37 nachtjes…

De beste verkopers zijn de mensen die zelf enthousiast zijn over hun product. De beste sprekers zijn degene die passie hebben voor hun eigen verhaal. Wanneer een oom op een verjaardag enthousiast praat over zijn nieuwe leesbril, denk je haast dat je deze ook wil hebben. Zo werkt passie!

Ik ben enthousiast over het gebruik van Playmobil in gesprekken. Er wordt door beeldtaal iets aangeraakt wat met enkel woorden niet lukt. Ik heb in mijn leven al heel veel (goede en minder goede) gesprekken gevoerd. Heel veel woorden geluisterd en gesproken. En zo vaak was het dat nét niet (en soms absoluut niet). Sinds een aantal jaren werk ik (ook) met Verbeeldtaal en ik ben bijna ieder gesprek diep onder de indruk van de kracht van opstellingen.

Playmobil biedt zoveel meer dat ik mijn manier van werken toevertrouwd heb aan papier. Een boek dus: Verbeeldtaal. Met veel verhalen uit de praktijk, waarbij – van tijd tot tijd – God ook op tafel past. Zo is het een boek geworden wat toe te passen is in gesprekken waar over God gesproken kan worden. Dat kan dus in iedere context zijn waar mensen begeleid worden.

Het boek is laagdrempelig geschreven, zodat iedereen na het lezen zin heeft om de Playmobil op te zoeken en ermee aan de gang te gaan.

Per 1 maart ligt het in de winkel, maar het is nu alvast te bestellen via mijn webshop. Vanaf 2 exemplaren gratis verzending (en dat doe ik zodra ik de eerste exemplaren in huis heb).

Hermineke

Stilteweekend

Stilteweekend

“Het blijft adembenemend hoeveel lucht twee dagen stilte geeft”

Het zit er weer op. Even niets, even stilte. Misschien niet eens zwijgen met de mond, maar wel met het hart. Verstillen…ont-moeten, luisteren naar Boven en ‘gewoon’ zijn. Vier dames met allen hun eigen verhaal om te komen en allen weer hun eigen motivatie om naar huis te gaan. Focus ligt weer goed en ze gaan met een hart vol verlangen vooruit.

We hebben een plek die al voor velen tot zegen is geweest en we hopen dat het dit nog jaren zal zijn. Het volgende stilteweekend is dus maar snel geprikt: 12-14 februari 2021 in Goudriaan, bij Boerderij De Verwondering.

De heks en de queen

De heks en de queen

Anne komt mijn kamer binnen, met een zucht ploft ze neer en gooit haar rugtas naast zich. Ik kijk op: “Wat is er Anne?” “Ik ben er alweer uitgestuurd mevrouw, ‘k word gek van dat mens.” “Pardon?” “Oké, sorry, maar ik word er wel gek van.”

“Hmm, Anne, dit is niet de eerste keer, maar vandaag wil ik het gewoon eens anders aanpakken, in plaats van mijn voor jou bekende preek af te steken.” En ik laat mijn blik gaan over de tafel met zo’n 25 playmobil poppetjes, de blik van Anne volgt….

“Zoek eens een poppetje op, zoals jij mevrouw Van der Hoogt ziet?” Anne kijkt even, maar zodra ze de heks in het oog heeft, is deze snel gepakt. “En zoek nu eens een poppetje op voor jouzelf die hier tegenover staat?” Opnieuw kijkt Anne aandachtig naar de poppetjes die op tafel liggen. Ze zoekt een parmantige dame op:  “De queen!, want als zij – en ze wijst naar de heks – zo is, dan laat ik me niet kennen.”

Ik laat ze even kijken, de heks tegenover de queen, het is ook geen wonder dat dit zo vaak botst.

“En, Anne, is zij altijd zo?” En ik wijs naar de queen. “O nee, natuurlijk niet, maar bij dat mens wel!” Zoek eens één of meer poppetjes erbij zoals Anne ook is, in andere situaties bijvoorbeeld?” Opnieuw gaat de blik van Anne over de poppetjes. Ze pakt er één en legt deze toch weer terug. Uiteindelijk pakt ze een verpleegster. “Mijn moeder zegt dat ik de zorg in moet gaan”. En ze zet deze naast de queen. Opnieuw kijkt ze en beoordeelt de poppetjes, dan blijft haar oog hangen op een heel ‘gewoon’ poppetje. “Soms baal ik ook wel van die – en ze wijst naar de queen -, eigenlijk vind ik het ook heerlijk om gewoon alleen te zijn en even geen mensen om mij heen te hebben.”

“Dank je wel Anne, mooi hoe goed je jezelf kent. Wat denk je, heeft mevrouw Van der Hoogt ook meer kanten of is zij altijd alleen maar zo – en ik wijs naar de heks -?” “Nee, zeker niet, eigenlijk vind ik het best een tof mens.” En zonder dat ik het vraag heeft Anne al een vlotte dame van tafel gevist en deze naast de heks gezet. En haar ogen kijken al weer verder. Haar blik blijft hangen op een politie-agent. “Streng maar rechtvaardig” en ze plaatst deze aan de andere kant naast de heks.

We kijken samen naar de opstelling.

“Morgen heb je weer Nederlands en wanneer jij het lokaal van mevrouw Van der Hoogt binnenstapt, wie stapt er dan naar binnen?” En ik wijs afwisselend naar de drie poppetjes van Anne. Zonder nadenken schuift ze de queen naar voren. “Deze!” “En wie ziet zij dan? En ik wijs naar de queen. Anne pakt meteen de heks en zet deze er tegenover. “Deze!”

“En stel dat je er morgen voor kiest om niet de queen als eerste over de drempel te laten stappen, maar één van die andere twee. Hoe zou dat zijn?”

Anne denkt na, er verrijst een glimlach: “Dat ga ik proberen!”

————————————————

Dit was een casus vanuit de voorjaarscursus, ben jij er de volgende keer bij?

Volgende cursus voor het onderwijs

In welk schaap herken jij je?

In welk schaap herken jij je?

Enige tijd geleden stond dit artikel in de krant: 4 schapen met 4 verschillende kleuren. En inderdaad, dat betekent dat sommige schapen wat sneller waren en andere schapen er een paar weken later achteraan kwamen…

Net mensen: sommige zijn altijd net wat sneller dan anderen….En sommige mensen zijn wat meer gericht op de taak en anderen wat meer op het sociale aspecten. Net schapen…en het kan maar zo voorkomen dat je dan een andere kleur hebt, terwijl je dat zelf helemaal niet weet, of ziet…

Interessant hè? Nederland is DISC-coach rijker, dus mocht je er meer over willen weten, ik maak je graag wijzer. Neem hiervoor een kijkje op mijn site.

De macht van een geheim

De macht van een geheim

Afgelopen zaterdag heb ik mijn man verrast, dat wil zeggen ik was ‘sister in crime’. Jan is gepassioneerd fokker van het Gelderse Paard (KWPN) en met de veulentjes (1 à 2) die jaarlijks geboren worden, gaat hij dan naar keuringen in de hoop op succes.

Dit jaar was de organisatie voornemens om hem  uit te roepen tot ‘Fokker van het jaar’, maar dit moest geheim voor hem blijven. Daar wilde ik graag aan meewerken. Maar hoe dichterbij de happening kwam hoe meer mensen op de hoogte waren van het geheim, behalve Jan. Het maakte dat leugens opeens geaccepteerd werden, het maakte dat ik zijn telefoon heb geplukt voor de telefoonnummers die ik nodig had. En opeens bleken zulke dingen te rechtvaardigen. En met elkaar besef je dat zo’n geheimhouding niet te lang kan duren, omdat je vroeg of laat door de mand zal vallen.

In dit geval zou dat niet erg zijn, omdat het een leuke verrassing was voor Jan, maar het kan ook spelen door een schaamtevolle actie. En wat gebeurt er dan wanneer het bekend wordt bij de ander?

In beide gevallen heeft het geheim macht, want je moet het spelletje meespelen en hoe langer dat duurt hoe complexer de warboel wordt.

Het besefte mij weer dat eerlijk en puur in het leven staan het leven zo’n stuk eenvoudiger en mooier maakt. 

Al was deze verrassing voor Jan een moment om nooit te vergeten. En ben ik voor zoiets in de toekomst vast opnieuw te strikken.